نگاهی به خالق رویای عشق و موجودات سنگ شده

حضور در نشست های ادبی با آموزش داستان نویسی هایش مرا به وجد آورد تا نوشتنم را برای چاپ کتاب هدایت کنم. این آغازی برای دست به قلم شدن در راستای چاپ کتاب بود. اینها جملاتی هستند که حمید نیسی نویسنده 2 کتاب "رویای عشق" و "موجودات سنگ شده" در گفت و گو با پایگاه خبری نگاه اصفهان بیان کرد. 

او متولد 1343 صادره از آبادان و ساکن شاهین شهر است. فعالیت این نویسنده کتاب را در سایت ها و مجله های مرتبط دنبال میکردم و به نوعی باعث افتخار بود که داستان های فردی از شهر شاهین شهر در سراسر کشور منتشر می شود و مدت ها به دنبال فرصتی برای مصاحبه با این فرد دست به قلم بودم و بلاخره مهیا شد.

فردی که با آرامشی خاص همراه با همسرش سرکار خانم "کفایت شجیراتی"، من همراه با پسرم مهمان این دو بزرگوار شدیم. موضوع صحبتمان با برگزاری نشست ادبی همان روز آغاز شد.

 زمانی که در اهواز مقاله هایی در رابطه با موفقیت در خصوص شغلش را می نوشت، تصور نمی کرد روزی برای رونمایی از کتاب هایش، داستان اولین نوشته هایش را شرح دهد.

موقع صحبت غیر از آرامش در بیانش، صدای بم خاصش نیز حس آرامش را چند برابر می کرد و مطمئنا در خوانش داستان هایش علاوه بر گیرایی موضوع، توجه مخاطبان را نیز جلب می کند.

او تا سال ۹۵ صرفا داستان های نویسندگان روسی معروفی همچون ماکسیم بورکی، شولوخوف، گنچاروف و یا آمریکای لاتین مانند مارکز و داسیس و فرانسه رومن دولان را مطالعه می کرد.

سال ۹۶ به دلایل خانوادگی و بازنشستگی به شاهین شهر نقل مکان می کند و پس از تحقیق و پرس و جو با فضای ادبی نشست های داستان نویسی شاهین شهر آشنا می شود.آقایان عرفانی پور و ریحانی مسئولین وقت نشست های ادبی بودند. کلاس های آموزشی داستان نویسی، ویراستاری و نمایشنامه نویسی و همچنین خواندن داستان و نقد آن جز برنامه های این نشست بود که همچنان هر هفته یک جلسه برگزار می شود.

او از همانجا اصول نوشتن را فرا گرفت و با یاری دوستان داستان نویس، نوشته هایش را با رنگ و بویی ساختاریافته تر هدایت کرد.

این نویسنده با انگیزه همزمان با حضور در نشست های ادبی شاهین شهر با پایگاه ها و مجلات کشور ارتباط برقرار می کرد، از جمله آنها بنیاد شعر و داستان ایرانیان، پایگاه نقد داستان ارتباط بود و با راهنمایی نویسندگانی همچون الهام فلاح، نازنین جودت و احسان عباسلو بازنویسی داستان های ارسالی اش را انجام می داد.

سال ۹۸ اولین داستانش به نام"بعد از چند دقیقه" از سوی پایگاه نقد در کتاب کارت دعوت(مجموعه داستان های کوتاه) توسط بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان چاپ شد و این دستاورد انگیزه و تلاش نویسنده ای ۵۵ ساله پس از مدت ها تلاش بود.

نیسی از این پله به بعد ارتباطاتش را با رسانه های ادبی بیشتر کرد. داستان های کوتاهش را برای نشریاتی همچون "مثل پیاده رو" و "توتم" منتشر کرد.

او در سال ۹۹ در جشنواره داستان کوتاه حوزه هنری اصفهان مقام چهارم را کسب کرد.

یک سال بعد در نشریه"ادبیات متعهد" به عنوان داور در انتخاب داستان ها، همچنین در سایت "ایرانیان اروپا" به عنوان دبیر بخش آموزش فعالیت خود را شروع کرد. 

فعالیت نشست ادبی شاهین شهر با حضور آقای مهدی عبدالله پور ادامه داشت . 

در نهایت سال ۱۴۰۱ حمید نیسی اولین کتاب خود با عنوان "رویای عشق" را توسط انتشارات خیابان تهران منتشر کرد.

کتابی با ۲۰ داستان کوتاه با موضوعات اجتماعی در سال جاری نیز کتاب دوم این نویسنده شاهین شهری با عنوان "موجودات سنگ شده" توسط انتشارات ناران اصفهان که شامل ۱۰ داستان کوتاه است، به چاپ رسید.

او در صحبت های خود اشاره کرد که تمامی داستان هایی که تا کنون نوشته الهامات زندگی شخصی، جامعه و یا حتی کتاب های خوانده شده اش است. او به جمله آقای شهسواری یکی از نویسندگان به نام کشور، معتقد است که مشگل نویسندگان فرم و تکنیک نیست مشگل آنها این است که نمی توانند مثل یک نویسنده زندگی کنند. یک نویسنده با دیدن یک گل می تواند خالق داستانی زیبا شود.

او می گوید که ما همه نویسنده هستیم اما طریقه نوشتن و پیاده کردن آنچه در ذهنمان است و دیدی که نسبت به موضوع داریم شرط اصلی ست. زمانیکه حادثه ای رخ می ده هر فردی میتواند گزارش آن را بدهد اما یک نویسنده با توصیفات محل، صحنه را طوری برای مخاطب شرح می دهد که گویی فرد در آنجا حضور داشته است.

نیسی ترکیب بندی داستان را همچون ساختارهای آموزشی رعایت می کند و به گفته خودش در شروع داستان سعی می کند صحنه ای که مخاطب برایش سوال برانگیز و معمایی باشد را توصیف کند تا مخاطب را ترغیب به خواندن کند.

این نویسنده می گوید که داستان ها واقعیت جامعه را به صورت داستانی شرح می دهند.

او بواسطه علاقه مندی به فلسفه مبحث مردم شناسی، ارتباطات خود را گسترش می دهد تا افراد بیشتری را بشناسد و با دید موضوعات اجتماعی و رویدادهایی که رخ می دهد همچون اخراج کارگر، اختلافات خانوادگی و زناشویی، ریزش ساختمان مانند متروپل و یا مسائلی مانند بورس داستان هایش را شروع می کند.

به گفته او هر داستان کوتاهی در بعضی موارد تا ۴۰ بار بازنویسی می شود و هر بازنویسی شاید تا دو ماه زمان را به خود اختصاص دهد.

او در پایان اشاره کرد که درد فقط جسم آدم را می گیرد و ما احساس می کنیم ولی رنج ذهنی است و روح و روانمان را عذاب می دهد و من نویسنده وقتی رنج کشیده باشم خیلی راحت می توانم آن را در نوشته هایم پیاده کنم. متاسفانه انسان ها با اینکه در جمع و اجتماع حضور دارند اما همیشه خودشان را تنها می بینند، چون احساس می کنند با مسائل درون ذهنشان نمی توانند با جامعه ارتباط برقرار کنند.

این گفت و گوی دوستانه به اتمام رسید، اما پس از خواندن داستان هایش فلسفه های ذهنی او را تصور می کردم و این بار بیشتر از گذشته موضوع و روند بیانش را درک می کردم.

خبرنگار: سَویا رضایی