چالش تحلیل های ناشناس

 این روزها اظهار نظرهای متعددی درباره شرایط اجتماعی و نظامی کشور از طریق رسانه‌های گوناگون در اختیار ما قرار می‌گیرد. برای اینکه در دام مطالب بیهوده، فیک و فاقد ارزش گرفتار نشویم، شاید بهتر باشد ابتدا دست‌کم پاسخ دو پرسش کلیدی را دریافت کنیم و سپس آن یادداشت، مقاله یا کلیپ را بخوانیم یا گوش کنیم.

 به گزارش نگاه اصفهان، آن دو پرسش کلیدی این است: “نویسنده یا تحلیلگر کیست و کجاست؟”

پاسخ به این دو پرسش، به مطالب بیان شده وزن و اعتبار می‌بخشد و عدم پاسخ، ما را بر آن می‌دارد که بی‌درنگ آن مطلب را کنار بگذاریم. درست مانند اینکه یک ماده غذایی گران‌بها را از “علی آقا سوپرمارکت” محله‌تان با دست‌کم پنج سال سابقه استقرار می‌خرید، یا در مسیر بازگشت به خانه، از یک فروشنده ناشناس وانت‌بار در حاشیه یک خیابان عبوری!

بسیار عجیب است که برخی از این تحلیل‌ها تنها یک فایل صوتی هستند و هیچ نشانه‌ای از منبع خبر و شخص تحلیل‌گر وجود ندارد. اگر تحلیل یک علم باشد – که قطعاً هست – پس نقد و نظر در موضوعات مختلف، به علم و مهارتی مختص همان موضوع نیاز دارد. به عنوان مثال، یک کارشناس فرهنگی نمی‌تواند از آرایش نظامی و اهداف ارتش متخاصم، تحلیل واقع‌بینانه‌ای ارائه دهد.

البته این به آن معنا نیست که هیچ‌کس نمی‌تواند از شرایط کشور برداشت‌ها و تحلیل‌های خاص خودش را داشته باشد. اتفاقاً به برکت رسانه‌های اجتماعی، ارتقای سطح سواد و تجربه‌های شخصی، عموم مردم از توانایی تحلیل شرایط به نحو شایسته‌ای برخوردارند. این هشدار متوجه افرادی است که با قاطعیت در هر شرایط بحرانی، برای عموم مردم و فراتر از آن، حاکمیت سیاسی کشور نسخه می‌پیچند و انتظار دارند همه آن اظهارات را باور کنند.

نویسنده:  بهمن اورانی