ربات ها دستیاری برای ارتقاء کیفیت زندگی بشر

دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم با سرعتی باورنکردنی به سمت هوشمندتر شدن پیش می‌رود و در قلب این تحول، رباتیک ایستاده است. رباتیک امروز دیگر یک رویا نیست، بلکه دستیاری است که کیفیت زندگی بشر را ارتقا می‌دهد و راهکارهایی برای بزرگترین چالش‌های بشری ارائه می‌کند.

به گزارش نگاه اصفهان، برای بررسی بهتر این مسیر، امروز مهمان ویژه‌ای داریم. نوئل راشا با ۲۱ سال سن توانسته است عناوین ملی و بین‌المللی را کسب کند و خوب می‌داند که پشت هر رباتِ موفق، چه دانش و پشتکار عظیمی نهفته است. در این گفت‌وگو قصد داریم ببینیم چطور یک جوان، می‌تواند منجر به موفقیت‌های جهانی شود و این فناوری چگونه جامعه آینده ما را شکل خواهد داد.

۱- کمی در مورد خودتان و علاقه‌تان به دنیای رباتیک بگویید. چه چیزی شما را به این سمت سوق داد؟

من نوئل راشا ۲۱ ساله از کودکی ماشین های اسباب بازی کوچکم را به قطعات کوچک تقسیم می کردم یا بهتر است بگویم اوراق می کردم و با ایجاد تغییراتی، آنان را به اشکالی که در ذهنم بودند تبدیل می کردم.

۲- اولین تجربه تان در رباتیک چه بود و چه حسی داشتید؟

اولین تجربه ام مانند همه دانش آموزان در دوره دبستان بود که با مواد بازیافتی شوینده ها هلی کوپتر درست کردم. در آن زمان با اعتراض مادرم روبرو می شدم که نباید به این شوینده ها دست بزنم اما علاقه و درست کردن آنچه در ذهنم بود هیچ مانعی را برای انجام ندادن قبول نمی کرد و من با قدرت پیش می رفتم. در طول دوره مدرسه در اکثر موارد من به عنوان نفر برتر معرفی می شدم و همین تشویق های کوچک در بوجود آمدن انگیزه ادامه دادن مسیر تاثیرگذار بود.

۳- در مسیر یادگیری و پیشرفت در رباتیک چه چالش هایی داشتید و چگونه بر آنها غلبه کردید؟

وقتی بزرگتر شدم این خلاقیت در ذهنم بیشتر شکل گرفت و والدینم مشوق اصلی من بودند زیرا ما در یک شهر کوچک ساکن بودیم و دوره ها یا کلاس های خاصی در این زمینه نبود و اگر هم بود هزینه بسیار بالایی داشت و به معنای واقعی کلمه پدر و مادر حامی من بودند و برای تهیه قطعات و یا کلاس ها مجبور بودم به اصفهان یا تهران سفر کنم.

۴- چه منابعی غیر از کلاس در یادگیری شما نقش مهمی داشتند؟

علاقمندی انگیزه اصلی من در قدم گذاشتن در این مسیر بود که راه های جدیدی را ابداع کنم اما به مراتب جهان ، جهان ارتباطات است و من نیز از اینترنت و شبکه های مجازی در کمک گرفتن و بالا بردن اطلاعاتم استفاده می کردم.

۵- در مورد مسابقاتی که در آن حضور و مقام کسب کردید توضیح دهید.

در مسابقات دانشگاه صنعتی شریف تهران در سال ۱۳۹۸ رتبه هفتم بین ۳۰ نفر شرکت کننده، دانشگاه صنعتی ارومیه در سال ۱۴۰۰ مقام هفتم ، دانشگاه سهند تبریز در سال ۱۴۰۰ عنوان نفر شایسته و چهارم، مسابقات خوارزمی استان اصفهان در سال ۱۴۰۲ که موفق شدم مقام اول را بدست آورم و نهایتاً جز هیئت اعزامی به کشور ارمنستان و گرجستان در سال ۱۴۰۳ برای شرکت در مسابقات رباتیک کشورهای دوست توانستم مقام سوم را برای کشورمان ایران به افتخار ثبت کنیم. در این مسابقات از ربات چمن زنی، آتشنشانی، فوتبالی و جاروبرقی استفاده شده بود.

۶- چه چیزی در ربات های شما باعث شد در مسابقات برجسته شوید؟

در این مسابقات سن من کمتر از سایر شرکت کنندگان بود به عبارتی ۶ یا ۷ سال فاصله سنی من و سایر شرکت کنندگان بود، همچنین ربات هایی که من می ساختم جز ابتکارات به شمار می آمد چون با لوازمی جدید می ساختم و نکته مهم دیگر که باعث می شد ربات من برجسته شود عدم خرابی ربات در طول تست بود چون قطعات استفاده تماماً مهندسی شده بود.

۷- لحظه اعلام نتایج و کسب مقام برای شما چگونه بود؟ چه احساسی داشتید؟

من در مسابقات رباتیک همراه با خانواده ام حضور داشتم و با توجه به سطح بالای مسابقات اصلا تصور نمی کردم جزء مقام های برتر باشم اما در لحظه ای که اسم من را پشت میکروفن عنوان می کردند تمام خستگی های چند ماهه از تنم بیرون می رفت، به ایرانی بودنم افتخار می کردم و دقیقا کلمه خود باوری برایم معنای خاصی پیدا می کرد، برای رسیدن به هر هدفی تلاش نیاز است، من برای رسیدن به این مسابقات شبانه روز تلاش می کردم.

۸- بزرگترین مانعی که در راه آماده سازی برای مسابقات با آن روبرو شدید چه بود؟

بزرگترین مانع این مسیر عدم همکاری آموزشگاه ها بود بعضی از آنها سنگ اندازی می کردند و من مجبور بودم برای خرید قطعات به تهران بروم، خوشبختانه پدر و مادرم پشتوانه اصلی من بودند که برایم سنگ تمام گذاشتند.

۹- از نظر شما مهمترین کاربردهای رباتیک در دنیای امروز چیست؟

با توجه به ماشینی شدن بیشتر مشاغل جوامع بین المللی به استفاده از تکنولوژی روز، متاسفانه نیروی انسانی آسیب خواهد دید و ما از این روند نمی توانیم فاصله بگیریم و بزودی شاهد جایگزین ربات و نیروی انسانی خواهیم بود. این جامعه ماشینی را ما سال های پیش در فیلم های سینمایی دیده ایم و با آن آشنا هستیم اما همیشه جای خالی خلاقیت و فکر در آنها دیده می شود که هیچ وقت نمی تواند حذف شود، پس ما انسان ها نیز باید همین پازل های کوچکی که ربات ها نمی توانند پر کنند را پر کنیم.

۱۰- اگر قرار باشد یک ربات برای حل یکی از مشکلات جامعه بسازید آن مشکل چه خواهد بود و ربات شما چگونه کار خواهد کرد؟

یکی از مشکلات جوامع امروزی، نگهداری از سالمندان عزیز است که می توان با یک ربات پرستار مناسب روحیه سالمند عزیز در این مسیر قدم برداشت.

خبرنگار: سَویا رضایی